167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
ويس و رامين
دلم با هر چه در دل بد همه سوخت
که من باشم در آب و تو در آتش
در اميدواري را فرو بست
منم چون ماهيي کش شست در کام
نه چون من خوار در شهر کساني
گهي گفتن که من در مهر خوارم
نه روزم خرمي باشد نه شب خواب
نه در بزم جوانان کام جويم
چو آبم سال و مه در چاه مانده
گهي با شير خسپم در نيستان
چو در آب روان در عکس خورشيد
که در ماه بهاران شاخ نسرين
در مينو برو بگشاد رضوان
که در وي خشک شد هر رودباري
نباشد آب در پولاد و در سنگ
که عذري در گناهي نه پذيرند
گهي در کام سير و کند باشد
کهن را کم شود بازار در دل
تو در خانه ميان خز و ديبا
به زورش بازگردانيدم از در
هزاران دل فتادستند در دام
ز ناداني در آن خواري بماند
نه در دل جاي آن دادي نه در گوش
به خواري وانگه از پيشم براندي
عتاب دوست باشد در دلش خوش