جوهر الذات عطار

منم اسرار دان در عشق امروز
ميان سالکان در عشق پيروز

بر معني تو خوردستي در اينجا
حقيقت جوهر هستي در اينجا

بر معني تو خوردي در بر شاه
حقيقت بر گشادستي در شاه

به از من جمله ذراتست در وصل
که ايشانند با من جمله در وصل

شبي در صحبت پيري بدم شاد
نشسته در عيان عشق دلشاد

ز شوقت در کفن دائم بنازم
ز ذوقت در قيامت سرفرازم

ز شوقت محو گردانم در آن خاک
همه اجسام در تو تا شوي پاک

تو دانائي که در اين سر چگويم
که از کويت فتاده در درونم

بجز تو در درون خود نيابم
از آن در اندرون خود شتابم

تو در عطاري و عطار اينجاست
ترا پيوسته در اسرار اينجاست

تو در عطاري و عطار باقيست
از آن هيلاج در اسرار باقيست

هزاران نافه در هر بيت پنهانست
که گويا جملگي در ذکر جانانست

حقيقت واصلت دانم در اينجا
يقين سر حاصلت دانم در اينجا

ز جان در جان جان ايندم شدم باز
کنون در عشقم اينجاگه سرافراز

عرض ماندست ريزان در سوي خاک
رسيده جان و دل در جوهر پاک

همه واصل شده در قربت لا
رسيده جملگي در عين الا

در اين آئينه دل همچو عطار
يکي بين و يکي را در نظر دار

حقيقت اين دمت در آندم افتاد
دم تو اينزمان در عالم افتاد

دمي داري تو در اسرار جمله
که داري در يقين ديدار جمله

تو هستي بحر و جوهر در تو پيدا
حقيقت بحر تو در شور و غوغا

دم بيچون در اينجا زن حقيقت
ولي کن جمله در عين شريعت

هر آن سري که در هر دو جهانست
در اين زيبا کتاب اينجا عيانست

بسي خونابه خوردستم در اينجا
که تا اين گوي بر دستم در اينجا

عجب بوي تو در آفاق بگرفت
در اينجاگه دل مشتاق بگرفت

علي بود در علم تحقيق
که آمد مر مرا در عشق صديق