جوهر الذات عطار

تو تا در صورتي و مانده در خويش
کجا هرگز رود اين پرده از پيش

در اينجا باز يابم اصل کل باز
در اينجا مي نبينم اصل کل باز

وصالم در دل خاکست تحقيق
که در اينجا بيابم عين توفيق

وصالم در دل خاکست و در ذات
حقيقت محو گردد جمله ذرات

برفت از خويش و در جانان يقين يافت
در اينجاگاه کل عين اليقين يافت

بقا اينجاست در عين فنا باز
وليکن در فنا بنگر بقا باز

بقا اينجاست در عين حقيقت
اگر مي باز بيني در شريعت

بقا اينجاست بنگر در بقا تو
بقا با تست بنگر در لقا تو

بقا با تست گر چه در فنائي
در آخر آنزمان کلي بقائي

وصال يار ديدي هم در اينجا
شدي در جزو و کل امروز پيدا

از آن امروز ذاتي در همه تو
که افکندي در اينجا دمدمه تو

از آن امروز منصوري تو در ذات
که هستي جان بلي در جمله ذرات

چو رازت گفتم از جان در گذشتم
بساط عقل اينجا در نوشتم

بهر چيزي که ديدم در زمانه
رخ خوب تو ديدم در ميانه

همه عشاق را در خون و در خاک
فکندي تا شدند از اصل تو پاک

بسي از خويش بنموده در اسرار
همه پيدا شدم در عين ديدار

دل عطار از تو در وصالست
توئي امروز با تو در جلالست

تو اکنون واقفي در هر چه ديدي
کمال خويش ديدي در رسيدي

نديدي غير خود در جان و در دل
خودي اينجايگه ايدوست واصل

من ايندم با تو و گمگشته در تو
بساط نيستي بنوشته در تو

ز هستي تو جانا در خروشم
چو ديگي در برت تا چند جوشم

تو در جمله ظهوري در بطوني
گرفته هم درون و هم بروني

نشانم هم ز تست و گاهگاهي
در اين عين نشان در تو نگاهي

منم عطار اکنون و تو در باز
که کردم با تو اينجاگاه در باز

چو گردي بي نشان در آخر کار
تو باشي در همه ديدار گفتار