جوهر الذات عطار

ز آغاز فلک در دار اول
در اينجا مي تو ماندستي معطل

از آن خود را نمي يابي در اينجا
که يکي را دو مي بيني در اينجا

در اينجا جمع کرده هر دو عالم
نهاده از خودي خود را در او دم

همه در صورت آدم عيانست
که آدم در حقيقت جان جان است

در اينجا در تو شد پيدا حقيقت
وگرنه نيستي عين طبيعت

عدد داري کنون در ورت خود
از آن داري در اينجا نيک يا بد

اگر خواهي که گردي در يکي لا
يکي شو اينزمان در عين الا

بجز تو نيست اينجا هيچ در تن
توئي در و جود اينجاي روشن

خدا در تو تو در او خود نموده
ابا او گفته و از وي شنوده

از اين سر جان جان داري در اينجا
سزد گر تو نظر داري در اينجا

چو دانستي هنوزت چيست باقي
که در کون و مکان در عشق طاقي

تو در کون و مکان امروز ديدي
ابا دلدار در گفت و شنيدي

تو در کون و مکان اکنون يقيني
که در اسرار جمله پيش بيني

تو در کون و مکان اسرار بودي
که سر خود را در اين برهان نمودي

تو در دل شو در اينجا آخر کار
ز دل ميباش اندر جان طلبکار

ولي در جان جانان هم در اينجا
نظر بنمود اندر شور و غوغا

بنور شرع در تقوي نظر کن
دمي در صورت و معني نظر کن

نديدي تا چه ديد ابليس در خويش
که آورد از مني خويش در پيش

مگر در خويش خود ديدي حقيقت
بيفتادي در اين عين طبيعت

هر آنکو جز خدا در خويشتن ديد
در اينجاگه بلاي جان و تن ديد

حقيقت راز من داني در اينجا
دواي من تو بتواني در اينجا

تو شرک اينجا مياور در يقين باز
که تا باشي در اينجا صاحب راز

چو او در شرک بود آنروز در دوست
حقيقت مغز او شد جملگي پوست

چو او در شرک بود آنروز در يار
از آن شد اندر اينجا خوار و غمخوار

بقدر خود نظر کن در سوي خود
که از نيکي نيفتي در سوي بد