ديوان عرفي شيرازي

انديشه در حريم وصالست منتظر
معشوق اگر شناخته است انتظار چيست

در حيرتم که با نسق حکمت ازل
مشتي فضول را طمع اختيار چيست

ناله ام پرورش آموز نهال اثر است
در بهارت بنمايم که سراپا ثمر است

رهرو باديه عشق ترا در هر گام
نيستي پيشرو عمر ابد بر اثر است

زين فتنها که حسن توانگيخت در جهان
صد داغ رشک بر دل افلاک وانجم است

حلاوتي که توان يافتن زخون جگر
شکستن هوسش در دماغ من غلط است

شيخ تزوير کند در عمل ومن تقصير
گنه او ظلماني گنه من حاليست

اين فتنه وآشوب نه اسباب جمالند
در حسن تو جمع آمده اجزاي قيامت

جوش غم ودردست دگر در دل عرفي
اي فتنه برون آ به تماشاي قيامت

چون بازل حسن دوست خوان ملامت کشيد
در دهن زخم ما عشق نمکدان شکست

همت عرفي برم خوان محبت کشيد
ذرق نعيم بهشت در بن دندان شکست

گر زلطفم نا اميد ، اميدوارم از عتاب
گر ندارم سبحه در کف بر ميان زنار هست

اي طبيب همت احساني که در شهر اميد
نيست درماني و دردکام صد بيمار هست

معني زنار بستن گر مقيد بودنست
در درون خرگه روح القدس زنار هست

عرض جنت کم ده اي رضوان که در بستان عشق
ميوه تلخ وگل پژمرده دربازار هست

جان ومال عالمي ازآتش حسنش بسوخت
در قمار خانه سوزي روز برد آتشست

اي نيش غم که مرهم آسايش مني
در زخم سينه نرم خليدن زبهر چيست

در حيرتم که بلهوسان چون ز زهر عشق
جامي نمي کشند ، چشيدن زبهر چيست

آهوي مستي که در بستان عشق عشوه خيز
دمبدم برعشوه غلطد نرگس جادوي تست

بسيار خون مخور که در انصاف اهل ذوق
کونين راحلاوت يک مشت خون بسست

عشق آفت سلطان بود آرايش بنده
اين سلسله در نسخه محمودواياز است

زين قهقهه عيش که با کبک دل ماست
باور نتوان کرد که در چنگل باز است

هر چه رويد زکشت زار ملال
ريشه آن دويده در گل ماست

من همان روز که جولان تو ديدم گفتم
که فراموشيم ازدست وعنان در پيشست

چه غم از پرده دريهاي نميم است مرا
که بر انداختن نام ونشان در پيشست