167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
شرف نامه نظامي
به زانو نشستند در پيشگاه
بپرداخت از گنج قارون زمين
عقابين چنگ عقاب افکنش
شکارش همه کرگدن ساختن
که هست آيتي در فريبندگي
چو پذرفت نامش فراموش کرد
روان در پي رايت خسروي
طرفدار چين در رکابش روان
نشاط هواي خراسان کند
در آن دشت ماندست ناريخته
نه پاي رونده نه دست قوي
برآراست لشگر به فرمان شاه
ز هندي در آب آتش انداخته
کلاهي ز پولاد چون لاجورد
بناچار با مرگ دمساز گشت
ز رحمت يکي حرف ناموختند
چو ياجوج در سد اسکندري
در خرمي بر جهان باز کرد
تماشاگه گل بناگوش او
به طالع گرفتن چو مه در شتاب
در آنجاي فرخ نشست آمدش
شد آراسته حلقه بزمگاه
غنيمت کشيدند بيش از شمار
نوازنده چنگ در چنگ شاه
که چون در سياهي بود زندگي
در آن سايبان رايت افراختند
بقاي ابد يافت در زندگي
وزو هر کسي عبرتي برگرفت
اقبالنامه نظامي
بدو آفرين کافريننده اوست
سياهي نشيني چو آب حيات
گه اندوختن گاهي انداختن
ولينعمتي در دهش يار بود
بدين مهر بردارد انگشتري
در مصريان را براندود نيل
بخار مغيلان در آويختي
برآراست آرايشي در خورش
نهفتيده کس نماند نهان
سرانجام کار آشکارا شود
در دانش خويش بگشاد باز
ببينيد در طاق ابروي من
در آن باب فصلي دگر خواستند
به گوهرشناسي کسم نيست جفت
نهاني در او چيزي آموختم
بر او هيمه خروارها سوخته
سر خويش در پايت انداختم
سرش را بيفکند در دامنش
سري در سماعش نجنباند کس
بگفتن در آمد خروس سپيد
شبانه در آن ژرف وادي رسيد
نگيني فروزنده چون مشتري