167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
شرف نامه نظامي
صلاح جهان در وفاي منست
ز گنجينه خويش ياري دهم
به پاي کسش در نينداختم
نه بي حجتي خرمني سوختم
برآراست عزم سفر ساختن
در آن آرزو سالهامانده بود
حساب مناسک در آموخته
سرافراز گشت از سرافکندگي
بساطي کشيده در او ارجمند
فرستاده را در سراي آورند
بهشتي سرائي فريبنده ديد
که از ما ندارد شکوفندگي
در آن تيرگي روشنائيش داد
همه خانه ياقوت اسکندري
نميبرد ره بر در شهريار
درآموده شد خسرواني بساط
نوآيين بود مهر در مهرگان
نکرد التفاتي به چندان عروس
چو کبک دري قهقهه در دهن
گشاد از خزينه در بستگي
بليناس فرزانه بود اختيار
رهش بر گذرگاه دربند بود
بجاي آبگينش نبايد فشاند
در گنج بگشاد بر ميزبان
فکنده به هر شهر در شيوني
به درگاه شاهنشه عالمند
جهان در جهان يکسر آهو بره
گذشتي و در خاک بگذاشتني
که خورشيد جمع از پراکندگيست
جهانداري او را سزاوارتر
عروسي چنان دلنواز آمدش
بفرمود کردن ستوران يله
غلامان چيني و يغمائيست
ببينند در شاه گويندگان
که در مغز مردم نمايد شکيب
قلم در کش ديو تاريک چهر
به فرمان پذيري پذيرم سپاس
زبوني به خلق آشکارا کنم
که افکندن مقبلانست سخت
پرستشگري در شمار آمدش
کز آن در هراسست گفتار من
شکوهيد در خلوت آراستن
همان خاصگان سوي در تاختند
زياده شود بنده نيکخواه
که در بيوفائي نکوشد کسي
حجابي دگر در ميان ساختند
ميانه حجابي برافراختند
عجب ماند شه در وفاداريش
سرشک قدح ريز در دامنم
جهان در سم مرکب اندازدش