جوهر الذات عطار

که باشد در يقين او در بلا خوش
کسي ديدست رويت اندر آفاق

که آمد در بر تو آگه کل
کسي ديدست رويت در عنايت

که چون منصور شد در عين الا
همه در حسرت اين راز باشند

درون جسم و جان در پرده در تو
هر آنکو آمد اندر پرده ات باز

از اعيان يقين بيچه و چونست
وصالت در درونم مي در آيد

که هر دو در يقين يکيست دانم
ره از کوي تو چون بر در نباشد

در اين کوي تو جانا دل شکسته
دل او هم تو بشکستي در اينجا

که ميجويند در پرده نهانت
تو اظهاري و ني در هفت پرده

در اين ميدان همه گوئي طلبکار
در اين ميدان بخون آلودگانت

فتاده عاقبت چوگان شکسته
در اين ميدان اگر در تک و تازم

در اين ميدان سرت چون گوي انداز
چه گوئي سر در اين ميدان بيفکن

عجائب سر در اين ميدان نهادست
در اين ميدان بسي دلهاست خسته

چو گوئي در خم چوگان يارم
در اين ميدان وحدت راز جويم

که در اين سر توانم کرد حاصل
معاني بيش از اندازه است در جان

در اين جان و در اين راحت نداريم
توئي با ما و ما از تو پديدار

حقيقت باز بين از خود تو در خود
برو اي خاک تو در کوي جانان

يکي خواهيد شد در سر توحيد
فنا خواهيد شد هر چار در اسم

يکي خواهد بدن در عين ديدار
نمود بودتان در جمله اشيأ

در آخر همچو ديد ذات فرديد
حقيقت يار خواهي در ره خويش

شو اي خاک مبارک در عيان يک
حجاب اينجا نماند در ذات

در اين هر سه بکل در پيش بيني
تو نوري اينزمان ديدي سرانجام

در اينجاگاه هم آغاز و انجام
تو نوري و در اين دريا فتاده

در ايندم کل بدان دم در رسيدي
تو نوري ايندم و آندم نظر کن

دم کل ميزني در ما و در من
ز نورتست پيدا آسمانها

توئي در خاک و انجم در تو شد گم
ز نورتست پيدا عرش و کرسي