167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
هفت پيکر نظامي
غلطم در حساب ترسيدم
تاکند بنده بنده فرماني
من شبانم گله رعيت من
در حفاظ گله امين منست
بخروشند چونکه بخراشند
پاي در خون هرکس افشردي
در کشيدند و بند کردنش
در شکنجه برادرم را کشت
کاشنائيش روشنائي بود
وز پدر مانده يادگار مرا
چشم روشن بدان علاقه در
سرو را لوح در دبستانش
وز ولينعمتان ديده من
نيستم جز خداپرستي کار
در من افتد شرار نفرينت
بر در غار کرده منزلگاه
مادر خاک ازو ستاند باز
اجري مملکت دو نان دارد
مغز بادام در ميانه او
وامدار منست روئين دز
نامه اي بر کبوتري بندند
در رکابت فلک به فراشي
شرف نامه نظامي
مسلسل کن گوهران در مزيج
در او کردي انديشه را شهربند
نخستم صبوري ده آنگه بلا
به اندازه فکرت آدميست
نماند در انديشه ديگر جهات
به روحانيان بر جسدهاي نور
در آن پرده بنموده آهنگها
همه علم عالم در آموخته
شکاري در آن مطرح انداختن
به صحراي جان توشه برداشته
پراکنده شد بر سرم مغز پاک
دهم جان پيشينگان را درود
طلب کردمي جاي آسايشي
به ياد بزرگان برآور نفس
به بزم آمدن مجلس افروختن
بجنبانيش نارسيده کسي
بي انباشتن در دهان نهنگ
بود در سفينه گرفتار گرد
دعاي نظامي است در صبحگاه
قلم نيست برماني نقشبند
نديدم نگاريده در يک نورد
نشايد در آرايش نظم خواست
که خوانندگان را بود دلپذير
درافکن مي خسرواني به جام
زحل در ترازو به بازيگري
جهان در جهان پادشائي کني
که شد در بيابان گذرگاه تنگ
که زنگي خوري داردم تندرست