جوهر الذات عطار

مرا در جان و دل کلي هويدا
وصال ذات تو ديدم در اينجا

شدم در ذات تو ايدوست يکتا
تو من من تو در اين معني چگويم

در آن موجود بيشک ديد ديدت
يکي جامست در وي ذات پاکت

از آن در وي جمالت مينمائي
جمال خويش بنمودي تو در جام

حقيقت دولت و هم کام هم تو
در اين دام توام در شادکامي

نه بينم بعد از اينم جز در اين ديد
تو در جاني کجا جويم ترا من

مرا در قربت الا فکنده
تو در جاني چنين اسرار گفته

ز خود گفته چنين در خود شنفته
تو در جاني و عطار از تو موجود

همه در کعبه وصل تو پويان
همه در کعبه اينجاگه رسيده

جمالت را در آن کعبه نديده
در اين کعبه جمال جاوداني است

جمالت را از آن در عشق لافند
توئي در کعبه و چيز دگر نيست

بجز واصل در اين کعبه خبر نيست
همه ره کرده در کعبه رسيده

جمالت را در آن کعبه نديده
همه اندر طواف و کعبه در جوش

يقين در راه هم گويا و خاموش
کسي در وصل کعبه راه يابد

که در کعبه جمال شاه يابد
جمال شاه بيشک در درونست

مگر آنکو بود در عشق يکتا
کسي در کعبه ره دارد حقيقت

که چون منصور در عين اليقين شد
کسي در کعبه جانان صفا ديد

وصال او در آنجا گه پديدار
وصال حق در اينجا جوي بيچون

که نوري آمده در عرش اينجا
يکي را باز بين در عين آتش

در او اسرار صنع پاک بنگر
همه در خاک شد موجود تحقيق

کسي داند که در راه الهست
در اين درگاه آدم گشت پيدا

که داري در يقين با شاه رازي
در اينجا راز خود را باز بين تو

از آن در عشق کلي لايقي تو
در اين آيينه پيدائي و پنهان

که در عشقت حقيقت کل تمامي
در اين منزل نظر کن بود اول

مشو در هر صفت بر خود معطل
در اينمنزل بجز از شرع منگر