167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
ليلي و مجنون نظامي
دور از ره دشمنان به فرسنگ
مي گردد در ميان وادي
در دامن کوه يافت غمناک
در دوستي تو تا به جانست
در مذهب عشق عيب ناکست
در جنب سگان از آن نشينم
خواندند نسيب دردناکش
کز من دم همدمي نيابي
پذرفته نشد حديث آن پند
در قبله تو کنم نمازي
حلوا و کليچه ريخت در پيش
هردم ورقيش در نورد است
از طعن محال خويش بگذار
در هاضمه تندرستي آرد
مانند پري به بند پولاد
در تربيت مزاج ياري
در شخص نزار فربهي يافت
وز رنج بدو نجات يابند
با غم بنشست روي در روي
شد زخم رسيده گلستاني
يکباره در نياز بگشاد
چون سست شدم مگير سختم
در خز به خزينه کنارش
در ظلمت اين مغاک چوني
حرفي ز وفا نماند باقي
کز خون خودش نداد رنگي
در حضرت يار خود رسانم
سيل آمد، سيل، خيز، منشين
با طبع مساز کو شراريست
بازش چو صدف عبير سودند
کردند بر او سرشک باران
در پهلوي ليليش نهادند
خود در حرم ولايت تست
در جستن آن مکن عنان سست
کايمن شود از تو زينهاري
کاقبال تواش درآرد از در
هفت پيکر نظامي
تخت بر عرش بست معراجش
ديد در جبرئيل دستوري
در خطرگاه سر سبحاني
در احاطت جهت کجا گنجد
هيچ باقي نماند در باقي
کس نبيند در او ز باريکي
هر دري در دفيني آکنده
صدفش در شاهوار کند
چار در چار شانزده باشد
در معاني تمام تدبيريم
جز به پيمانه باد پيمودن
وز بلندي برادر فلک است
گنج بخشد گناه بخشايد
عرش بلقيس باد نوراني