جوهر الذات عطار

حقيقت هم در آن ديد خدا شد
کسي کو ديد لا در لا خبر يافت

حقيقت ذات بيچون در نظر يافت
کسي کو ديد لا در صورت خويش

چنين در جسم و جان غوغا نبودي
حقيقت لا در اول پيش بين شد

که آخر لا شود در جان هويدا
در آخر چون شود صورت ز دنيا

ز من بشنو دگر راز نهاني
نهان گردد در اول جان در اينجا

حقيقت در يکي گردد پديدار
در آخر رجعت هر چار اينجا

يکي باشد نهان در ديد پيدا
يکي باشد نهان در ديد پيدا

مرا اين شرع در ديد حلالست
چو شرعم پيشوا آمد در اينجا

شدم در ديد او در عشق سرباز
من اندر زندگاني دم زدستم

فنا در لا شده الله گشته
منم لا ديده در اشيا تمامت

در او پيدا حقيقت نيک و بد کرد
چو خود پرداخت در عين صفاتش

فتاده در غمت مستي در اينجا
ترا تا اين نمود خويش بيني

در گنجت در اينجا بر گشايد
نظر اندازي آنگاهي سوي گنج

که خواهد در شدن در عشق شهباز
حقيقت ترک نام و ننگ کرد او

مر او را داده بد حق در وصالش
در آن جام حقيقت خورده بد او

دم کل زد چو احمد در اناالحق
از آن جام يقين در ديد ديد او

ترا نقاش جانها در دل و جانست
حقيقت در درون خورشيد رخشانست

در اينمعني تو رهبر باز بين دوست
که تا مغزت شود در آخرين پوست

در اينمعني تو رهبر از نمودار
که جانت جان جان گردد در اسرار

يقين تا خويشتن را در نبازي
در اين سر نيست بيشک هيچ بازي

سرت سر است و سر در سر نهادست
چنين اسرار در آخر فتادست

در اين سر جان عطار است رفته
يقين در عين ديدار است رفته

در اين سر جان برافشاند در آخر
چو گردد جان جانم کل بظاهر

در اين سر جان نخواهم باخت بيشک
که تا منصور گردم در عيان يک

در اين سر جان نخواهم باخت از ديد
که تا گردم يقين در ديد توحيد