هفت اورنگ جامي

فعل هايي که از همه اشيا
نو به نو در جهان شود پيدا

ور همه در مقام آن آيند
که بر آن ذره اي بيفزايند

بعضي اندر شهود حق دايم
در جمال و کمال او هايم

بي خبر زانکه در نشيمن بود
عالمي هست و آدمي موجود

کرده هر يک به موجب تقدير
در هياکل تصرف و تدبير

ندمد برگ تازه اي از شاخ
در چمن ها و بيشه هاي فراخ

وحي تنزيل کار جبريل است
نفخ در صور از سرافيل است

خاصه در چشم هاديان سبل
از اولواالعزم و انبيا و رسل

چون در آخر زمان به قول رسول
کند از آسمان مسيح نزول

چون شد اطباق آسمان ها طي
ماند در سدره جبرئيل از وي

خاصه آل پيمبر و اصحاب
کز همه بهترند در هر باب

هر خصومت که بودشان با هم
به تعصب مزن در آنجا دم

حق در آنجا به دست حيدر بود
جنگ با او خطا و منکر بود

گر کسي را خداي لعنت کرد
نيست لعن من و تواش در خورد

بگشايند روزني ز سقر
که در آن بنگرد به شام و سحر

از پي نفخ صور نوع بشر
چون شود حشر کرده در محشر

اشقيا را صحيفه ها در مشت
از سوي چپ دهند يا پس پشت

وان که افزود پله عصيان
خون گري گوي که ماند در خسران

پلي آنسان که از قدم تا فرق
عابر آن بود در آتش غرق

بلکه در رنج آن گذرگه تنگ
باشد او را به قدر ضعف درنگ

ور نه در هر يکي ز سختي حال
رنج بيند هزار سال و ملال

هر که افتد به دوزخ از کفار
جاودان جاي او بود در نار

چون ز دوزخ کنند خلق گذر
شست و شويي کنند در کوثر

حق چو بر خويشتن تجلي کرد
يافت خود را در آن تجلي فرد

ديد ذاتي به وصف هاي کمال
متصف در حريم عز و جلال