167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ليلي و مجنون نظامي
چون کوه رسيده بود خيلي
گنجينه فدا کنم به خروار
در دادن سرکه هم مکوشيد
در عهده عهد ناتمامست
لشگر طلبيد روزگاري
در حرب شدند وصف کشيدند
رفتند به خاکبوس آن در
خود را عجمي لقب نهاده
سيماب شوم ز شرمساري
به زانکه بود شکسته نامي
کز دختر من نکرد يادي
تن در ندهدت به کدخدائي
داديم به روز نا اميدي
افتاده بد از جريده نامش
مي راند چو باد در بيابان
در خاک خطا بود غنوده
انگشت گرفته در دهن ماند
فرياد کنان در آن بيابان
انداخته ديد باز دامي
گردن ز رسن به تيغ داده
وز دام گشاده باد پايت
در سوخته سينه اي بپرداز
گرد آمده آبي از حوالي
ترسم که در اين هوس بميرم
يا در پر زاغ چشم زاغند
در پاي زن اوفتاد حالي
مستانه سرود برکشيدي
در خوردن سنگ رقص کردي
گرد در ليليش برآورد
دستي به سرم فرود ناري
در مختلفي هلاک جان بود
بردش به بسي بزرگواري
در زير درختي از مغيلان
کردند عروس در زمانش
چون دوست شود هلاک جانست
ديد آينه اي بدان دوروئي
برجست به حالتي که داني
آوخ همه رنج باغبانيم
نشکست زمانه در دلش خار
در نام شکستگي نشد فاش
در جور و جفاي تو نبينم
بيگانه کسي ز در درآيد
در پوست کشيده استخواني
از غايت کفش تا عمامه
ساليت نشسته گير و ماهي
در کوچگه اوفتادم اينک
در حلقه بندگيت گوشم
وحشي نزيد ميان مردم
در عالم ديگر اوفتادم
در کشتي رفتگان نشستم