167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
ليلي و مجنون نظامي
لشکر شکنيش ازين حسابست
پيلان نکشند پيل پايش
در عشق محمدي تمامم
روزيم کن آنچه در خيالست
در مملکت تو کار فرماي
در صدف ملک منوچهر
تيمار برادرش بداري
کايينه غيب گشت نامم
در طنز گري گران نورداست
کالا شب چارشنبهي نيست
بد گفتن من وبال باشد
نقاب در او چکار دارد؟
ميکوش به خويشتن شناسي
افروختگي در آفتابست
عرق پدري ز دل بريدم
خارج بود ار نداني آهنگ
انجامش آن به سازگاريست
پندار هنوز در نوردست
واکرده و در نبشه گيرش
آبي بزن آتشي برانگيز
سازند بدان قدر که يابند
خرسنگ در آفتاب گيرد
گستاخ مشو به زرومندي
از آب زلال عشق مجنون
شاخي بدر آرد از درختش
در سايه سرو نو نشيند
ماند خلفي به يادگارش
از مصلحتي به در نباشد
پوشيدن او صلاح مرد است
بگشاد در خزينه را بند
ياقوت لبش به در فشاندن
در خورد کنار نازنينان
در معرض گفتگو فتادند
مي بود وليک ناشکيبا
سرپاي برهنه در بيابان
بازآمدنش دراز گشتي
در بردن آن جهان بکوشد
شد ز آتش آفتاب شنگرف
مجنون به نثار در فشاندن
در رسوائي فسانه گشته
غمگين پدر از حکايت او
رنجور دل از براي فرزند
بيچاره شده ز چاره سازي
در دادن آن سپاس داريم
در رشته خلل کشيد نتوان
بيگانه چرا همي پرستي
در کوچگه رحيل بنشست
در کوي ملامت او فتاده
بر چهره غبارهاي خاکي
تا باز رهد جهان ز ننگم