جوهر الذات عطار

همه در تست بردار اين حجابت
که در يکي نباشد اين حسابت

همه در تست و تو اندر وصالي
نه نقصاني که دائم در کمالي

حقيقت هر که بسپارد در اينجا
حجاب از پيش بردارد در اينجا

حقيقت در تو و تو در گماني
از آن يک رمز اينجا گه نداني

حقيقت در تو است و تو در اوئي
وليکن گر براندازي دو روئي

حقيقت را يقين يابي در اينجا
ابي صورت تو بشتابي در اينجا

يمن پيدا شد و در من نهان شد
بمن آدم در اينجا گه عيان شد

منت حاضر بدم در جان و در دل
منت مقصود کردم جمله حاصل

در اين هجران وصال من تو درياب
در اين قربت جمال من تو درياب

تو بيروني از آه در ره فتادم
ز بالا در سوي اين چه فتادم

چو ميترسي از آني باز در راه
فتاده عاشق و بيچاره در چاه

تو در خوف و بمانده در رجائي
فتاده اندر اين دام بلائي

چو پيرت در ره افکندست در خود
از آني ميروي با او تو بيخود

غم جانان خورد در خون نشيند
بجز او در همه غيري نبيند

بلا بيند نيارد دم زدن او
گهي در گفت باشد گاه در گو

گهي چون سالکانت در ره خويش
در اندازد بسوي درگه خويش

در آن سر جز پشيماني و حسرت
بماني در تف ناز ندامت

ترا تا جان بود در قالب ايدوست
حقيقت مغز باشي ليک در پوست

نهان گردد در آن خلوتگه يار
در اينجا گه شود او آگه يار

در اينجا آگهي صورت ندارد
در اينجا آگهي ار خويش دارد

در اينجا عين خونست و پليدي
در اينجا گه يقين بر چون رسيدي

چو جان گردد صور در عالم گل
تني باشد که گردد در مکان دل

چو قطره عين دريا شد در اينجا
حقيقت بود يکتا شد در اينجا

وصال صورتست اندر دل خاک
در اينجا گه رسد در صانع پاک

در اينجا مخزن خود باز بيند
در اينجا او حقيقت راز بيند