167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ديوان ناصر خسرو
از اينجا در طريق دين مثالي
خسرو و شيرين نظامي
نظامي را ره تحقيق بنماي
گواهي مطلق آمد بر وجودش
نيابي در جوابش لن تراني
که تخليطي کند در بارگاهش
وزين آمد شدن مقصودشان چيست
در اصطرلاب فکرت روشنائي
بر آن بخشودني بخشايش آور
کمالي در نيابد جز سپندش
صبوحش تا قيامت در حسابست
عروسي در وقايه شهربند است
که پيش عاقلان دارد درستي
هميدون در مداين کاخ پرويز
خدنگ افتادش از شست جواني
که در ملک سخن صاحبقراني
بجز بادي نيابي در بروتم
نهاده خسرو پرويز نامش
که مطلق يوسف مصرست گوئي
وزو بسيار حکمتها در آموخت
همه در خدمتش فرمان پذيرند
بود در خدمتش هفتاد دختر
به کوهستان ارمن شد شتابان
کشيشاني بدو در سالخورده
بنوشانوش مي در جام کردند
فسوني به نديد از راستگوئي
ز در بستند بر ديبا طرازش
زمستاني در آنجا عيش سازي
چو زردشت آمده در زند خواني
بسان مرغ در پروازش آرد
به خلوتگاه آن شمع زمانه
حديث رفته بر رويش نياورد
هنوزش شور شيرين در دماغست
ثناها گفت افزون از قياسش
جمالت در پناه ناآزموده
شگفتي مانده در چابک سواري
شگرفان شکوفه شانه در موي
رياحين در تذروان پر نشانده
به بازي بود در پائين سروي
به بازي بود در نخجير گاهي
درخت نارون پيچيده بر نار
گهي بستن بنفشه بر بناگوش
نيستاني بد آتش در فتاده
خراسان را در افزود آفتابي
شهنشاه پريرويان در آغوش