167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
جوهر الذات عطار
که گه خاکم گهي در سير چون باد
که باشم در تجلي با شکوهي
ترا در ديد خود سرکش فکنده
چنين آورده در شور فغانت
که تا از صورت افتي در سوي ذات
مرا بودند و من در جمله معبود
مرا دانند و من در جمله دانم
شده تا روز محشر در سجودش
بنزد رفعت او بي محل ماند
شده تا روز محشر در سجودش
بنزد رفعت او بي محل ماند
در آنره ميفشانم در و زر من
نموده راز خود در سير افلاک
چو جوهر در صفت يکتا فتاده
در اينجا گه نمودم راز مشکل
که تا پرده براندازم عيان باز
دمي در شوق گويم پاسخ خود
در اينجا جزو و کل در من نظاره
دو همدم بو کلي در يکي زد
که تا در منزلي عين عدم تو
در اينجا آمدي ايجان از آنجا
تو چون در جان رسيدي عضو بگذار
کز آن در عاقبت شد عشق حاصل
حقيقت کز در ايمانم افتاد
يکي بنگر بديده اولين شو