167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
ديوان شمس
تصديع برادران نجويي
گشتيم فسانه چند خسبي
کز غربت خاکدان گذشتي
از جمله خامشان گذشتي
چون شمع در اين ميان نهادي
صد گونه در طرب گشادي
مي پنداري به اختياري
مي جويد از خداي ياري
از گوشه سينه اي برآري
تو ساکن خانه الوفي
بگشايد چشمه معاني
در جلوه شود مه نهاني
چون خورشيدش در اين سما ني
از جمله مفتيان معني
در عشق چو سايه همايي
وز ميوه دلکش تو چينيم
فارغ از صدق وز دروغند
در خطه بي حد الهي
در جمعيت به هاي هايي
آخر بنگر که ما کجاييم
وز دامن ماه تا به ماهي
در ما تو بديده هوايي
زود بستان ساغر از ديوانگي
برگشادم صد در از ديوانگي
گرددت دشوارها آسان بلي
در شکار جان ما آموختي
آفتاب آشکارا ساعتي
سربريده ناله کن مانند ني
گر عصا در پنجه موساستي
درنيابند چه مي پنداري
گر چه در پيشگه اسراري
خوب حريفي و سودناک قماري
وز جهت دردها لطيف دوايي
رهبر ما شد بوي افندي
در خم چوگان گوي افندي
کآب نمايد روح سپاري
عاقبت آخر در عمل آيي
در رخ دلبر مکتحل آيي
بيفروز شمعي چرا مغاسي
بگريست صهبا کامشب نخسپي
در بخشش تو گيرد گدايي
در اندرونم گشته ست نايي
کز سگ نيايد زيبانوايي
که نه در خانه ترازويي
شير در مرغزار بايستي
راه در جويبار بايستي
اي که اکنون تو روح انساني
رو بپرسش که در چه سودايي
چون مرا تو ابايزيدستي
در دو ديده خرد کشيدستي