167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
اقبالنامه نظامي
ز سردي فسردند بر جاي خويش
که همت در آسمان کرد باز
به پائينگه تخت او صف زده
به فرهنگ خود عالمي هر تني
به حجت زنم لاف نام آوري
که استادي او داشت در جمله فن
چو عنقا شد از بزم شه ناپديد
در آن خم بدين عذر گفت آن سرود
پي چرخ و دنبال انجم گرفت
در آن پرده گه رودگر رود بافت
به اوتار نسبت فرو بست چست
از آن بي هوشي باز هوش آمدند
بسي روز و شب را به فکرت سپرد
که بيهوش را آرد از هوش باد
در آن کار سرگشته ماند اي شگفت
چگونست و چون پرورم ساز او
نوا ساخت تا نسبت آمد پديد
چه بود آنک ازو در خروش آمدند؟
به نزد خودش داد بالاتري
عجب ماند کان پرده را چون شناخت
نگه کرد سر تا سرين ستور
شکيبنده مي بود تا بامداد
در آن کار جست از خرد ياوري
که دارنده را داشتي در حجاب
بريشم کشم روم را در طراز