جوهر الذات عطار

گهي در وصل و گاهي در فراقت
ميان خون فتاده ز اشتياقت

شب تاريک در اينجا تو ره کن
در ايندرگاه عزم بارگاه کن

شدي اين مانده ترسان در بريار
چنين بر در نماندستي گرفتار

يکي باشد نهادت در بر جان
حقيقت جان شود در دوست پنهان

ندارد مثل و مانندي در اينجا
حقيقت خويش و پيوندي در اينجا

چه باشد جان در اينجاهيچ موئي
گرفته در عياني هاي و هوئي

چه باشد دل در اينجا ارزني دان
فتاده زير پا او در بيابان

بنور شرع قلب از غش تو بشناس
مياور در زمان در خويش وسواس

چو او در من نيابد جز خيالم
خيالم اوست در عين وصالم

بکن نازي چو خواهي رفت در گل
بکن مشکل در اينمعني ماحل

تمامت سر بيچون در الف دان
تمامي عشق را در لام الف دان

منزه دان الف از جمله حرف
اگر در گنجدت اين سر در اين ظرف

الف لا شد در اينجا بيشکي تو
الف با لام بنگر در يکي تو

نظر در خاک کن ايدل يقين تو
حقيقت راز را در خاک بين تو

تمامت هر چه ديدستي در اينجا
تو مر چيزي نديدستي در اينجا

بجز در خاک جايت کاخر آنجاست
حقيقت عين ماوايت در اينجاست

نهان پيدا کند بيشک خداوند
کند ظالم در آنجا گاه در بند

ستاند داد مظلومان در آنجا
نهانشان کل کند در خاک پيدا

در اينجا گاه او را جوي و بنگر
از اين در يکزمان ايدوست مگذر

در توفيق زن آنگه سعادت
بياب از يار در عين هدايت

در دل زن تو چون مردان خوشباش
که هم در ميزنند اينجاي اوباش

هزاران جان در اينجا همچو مويند
هزاران سر در اينجا همچو گويند

در اينجا جام در کش آخر ايدل
که بگشايد ترا اين راز مشکل

در اينجا جام در کش از کف يار
حجاب جسم و جان اينجا بيکبار

همه در کش که منصور او کشيد است
در آن مستي جمال يار ديد است