شرف نامه نظامي

شه روم در قلب چون تند شير
چو کوهي روان خنگ ختلي به زير

ز خاريدن کوس خارا شکاف
پر افکند سيمرغ در کوه قاف

سپاه از دو سو مانده در داوري
که دولت کرا مي کند ياوري

شه از هول آن بازي سهمناک
بترسيد کافتد سپه در هلاک

در آن خشمناکي به فرزانه گفت
که دولت ز من روي خواهد نهفت

تک و تاب شاهان بود اندکي
تب شير در سال باشد يکي

اگر چاره در سنگ خارا شود
به تدبير و تيغ آشکارا شود

وليکن در اختر چنانست راز
که چون شاه عالم شود رزمساز

سرش را مگر در کمند آوري
به خم کمندش به بند آوري

چو در زير زنجيرش آري اسير
برو خواه شمشير زن خواه تير

چو آن گور وحشي در آن دستبرد
از افتادن و خاستن گشت خرد

تبيره چنان شد در آن خرمي
که آمد به رقص آسمان بر زمي

اگر ماند در بند آن رهزنان
برون آوريمش به زخم سنان

وگر رفت از آن رفته در نگذريم
چنان به که بر ياد او مي خوريم

چو مستي درامد بران شوربخت
بغلطيد چون سايه در پاي تخت

دگر گفت چون مي در او کرد کار
سوي خانه خويش بربست بار

در آن مانده کاين پرده نيلگون
چه شب بازي از پرده آرد برون

به آزرم در پيش خسرو نهاد
به رسم پرستش زمين بوسه داد

چو شه ديد در خرگه آن ماه را
ز مردم تهي کرد خرگاه را

در آن ترک خرگاهي آورد دست
شکنج نقابش ز رخ برشکست

پري پيکري شوخ و مست آمده
پريوار در شب به دست آمده

تو آن آفتابي در اين روزگار
که هم تيغ گيري و هم تاجدار

چو در بزم باشي جهان خسروي
چو رزم آزمائي جهان پهلوي

به درگاه شاهم فرستاد و گفت
که درهاست اين درج را در نهفت

سوم روز چون بخت ياري نکرد
گرفتار دشمن شدم در نبرد