شرف نامه نظامي

چو دست از سنان سوي خنجر کشيم
بدانديش را دام در سر کشيم

برهنه تني چند را در مصاف
چه باشد بريدن ز سر تا به ناف

بسا زهر کو در تن آرد شکست
به زهري دگر بايدش باز بست

دهي بود در وي سگاني بزرگ
همه تشنه خون روباه و گرگ

در چاره بر چاره گر بسته نيست
همه کار با تيغ پيوسته نيست

سران سپه سر کشيدند پيش
که ريزيم در پاي تو خون خويش

هم از بهر مردي هم از بهر مال
بکوشيم تا چون بود در جوال

در انديشه مي بود تا وقت شام
که فردا چه برسازد از تيغ و جام

بده تا در ايوان بارش برم
چو شنگرف سوده به کارش برم

به عرض دوميدان در آن تنگجاي
فشردند چون کوه پولاد پاي

ز غريدن شير در چرم گرگ
شده فتنه خرد را سر بزرگ

نه پوينده را بر زمين پاي بود
نه پرنده را در هوا جاي بود

به پرخاش کردن گشادند چنگ
در آن پويه کردند لختي درنگ

چنان راند برنده الماس را
که سر در سم افکند پرطاس را

ز روسي يکي شير شوريده سر
به گردن در آورده روسي سپر

ز پولاد در عان الماس تيغ
بسي کشت و هم کشته شد اي دريغ

دگر باره خون در جگر جوش زد
قضا را قدر بر بناگوش زد

بدين گونه خيلي به خون در کشيد
تني چند را جان ز تن برکشيد

طريدي برآورد و با روس گفت
که خواهي همين لحظه در خاک خفت

چو روسي درو ديد و در پيکرش
ز صفرا به گشتن درآمد سرش

شد آگه که در گشت ناورد او
نباشد چو او مرد و هم مرد او

فرو هشت کوپال رومي ز دست
سر و پاي روسي به هم در شکست

چو دانست الاني که در راه او
فرو ماند بي بخت بدخواه او

چو فرق سر خصم در خون کشيد
ازان سرکشي سر به گردون کشيد

چو افتاد دشمن در آن پاي لغز
به سم سمندش بسنبيد مغز