شرف نامه نظامي

ز هر کارداني براي درست
در آن داوري چاره اي باز جست

چو در جنگ پيروزيش ديده بود
ز پيروز جنگيش ترسيده بود

نکردش در آن کار کس چاره اي
نخوردش غمي هيچ غمخواره اي

سخنهاي کس درنيارد به گوش
در آن کار بودند يکسر خموش

به تخمه در از زنگه شاوران
سري بود نامي ز نام آوران

به بيعت در آن انجمن گاه بود
ز احوال پيشينه آگاه بود

گذشته نياي من از عهد پيش
چنين گفت با من در اندرز خويش

که در طالع زود ماتانه دير
فرود آيد اختر ز بالا به زير

مبادا که اين مرد رومي نژاد
در آن قالب افتد که هرگز مباد

به ار شاه بر يخ زند نام او
نيارد در اين کشور آرام او

ز پند بزرگان نبايد گذشت
سخن را ورق در نبايد نوشت

گره برزد ابروي پيوسته را
گشاد از گره چشم در بسته را

درو ديد چون اژدها در گوزن
به چشمي که دور افتد از سنگ وزن

که در من چه نرم آهني ديده اي
که پولاد او را پسنديده اي

چه بندم کمر در مصاف کسي
که دارم کمر بسته چون او بسي

سرش ليکن آنگه در آيد ز خواب
که شير از تنش خورده باشد کباب

اگر خود شود غرقه در زهر مار
نخواهد نهنگ از وزغ زينهار

شکوه کيان بيش بايد نهاد
قدم در خور خويش بايد نهاد

وگر کشتي آرد به درياي من
سري بيند افکنده در پاي من

من آن صيد را کرده ام سربلند
منش باز در گردن آرم کمند

نه چابک شد اين چابکي ساختن
کمندي به کوهي در انداختن

قبا کو نه در خورد بالا بود
هم انگاره دزديده کالا بود

زبان را نگهدار در کام خويش
نفس بر مزن جز به هنگام خويش

خطرهاست در کار شاهان بسي
که با شاه خويشي ندارد کسي

همانا که پيوند شاه آتشست
به آتش در از دور ديدن خوشست