167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
مثنوي معنوي
در ميانه داشتي حجره دگر
او عدو خويش آمد در حجاب
جمله دريا گوهر گوياستي
پيش دشنه آبدارش سر نهاد
گرچه جغدانيد شهبازان شويد
در جهان جان جواسيس القلوب
معني سبحان ربي دانيي
آن زمان کافغان مظلومان رسد
در جهان دارو نجويد غير درد
در دهان اژدهايي همچو خرس
تا نشيند در حضور اوليا
راستيها دانه دام دلست
مسجد ايشانش پر سرگين نمود
تاجران باشند جمله ابلهان
در حديثست آخرون السابقون
آنک در انديشه نايد آن خداست
سوزن زر در لب هر ماهيي
در چرا از اخرج المرعي چران
عقل موسي بود در ديدش کدر
بهر خفاشي کجا گردد نهان
نافع آمد ز اعتدال اخلاطها
که درختي هست در هندوستان
همچو اعداد عنب در بوستان
در نيايد بر نخيزد اين دوي
بهتر از طاووس پران دگر
ديد دانايي گروهي دوستان
در وجود جد جد جدتان
زير زينت مايه بي زينتست
گفت يزدان نسفعن بالناصيه
آتشي در پنبه ياران زني
امتحانها هست در احوال خويش
تخم رحمت در زمينش کاشتند
فخرها اندر ميان ننگهاست
در نبرد آييد بهر پادشا
بر وفاق سنيان بايد شنود
که ندارد تجربه در مسلکي
اقمشه و املاک خود بفروخته
در گشاي روضه دار الجنان
در ميان ماتمي سورت دهد
در دعا بيند رضاي دادگر
ز اتفاق منکري اشقيا
مدح جمله انبيا آمد عجين
در پي آن مقتداي نامدار
گنجهاشان کشف گشتي در زمين
در چنين ظلمت چراغ افروختي
عمرها در شوق ايشان اشک راند
مي نهد ظالم بپيش مردمان
معجزات خويش بر کيوان زدند
در الهي نامه گر خوش بشنوي
که بترسانيد پيلان را شغال