شرف نامه نظامي

چو دريا خرد گوهر از کان تنگ
دهد کشتي در به يکباره سنگ

نهادم ز هر شيوه هنگامه اي
مگر در سخن نو کنم نامه اي

در آن حيرت آباد بي ياوران
زدم قرعه بر نام نام آوران

سه در ساختم هر دري کان گنج
جداگانه بر هر دري برده رنج

بدان هر سه دريا بدان هر سه در
کنم دامن عالم از گنج پر

در دولتي کو؟ کزين دستکار
به ديوار او بر نشانم نگار

به شرطي که چون من در اين دستگاه
رسانم سرش را به خورشيد و ماه

غليواژ را با کبوتر چکار
به باز ملک در خور است اين شکار

در آن دايره کاين سخن رانده ام
درون پرور خويش را خوانده ام

نوازش کند سينه خسته را
گشايش دهد کار در بسته را

همايون تر آن شد که اين بزمگاه
همايون بود خاصه در بزم شاه

بيا ساقي آن آب ياقوت وار
در افکن بدان جام ياقوت بار

به بار اي هوا قطره ناب را
بگير اي صدف در کن اين آب را

برا اي در از قعر درياي خويش
ز تاج سر شاه کن جاي خويش

سکندر شکوهي که در جمله ساز
شکوه سکندر بدو گشت باز

اگر سايه بر آفتاب افکند
در آن چشمه آتش آب افکند

بريزد در آشوب چون ميغ او
سر تيغ کوه از سر تيغ او

گر از نخل طوبي رسد در بهشت
به هر کوشکي شاخ عنبر سرشت

به هر واديي کو عنان تافته
در منه به دامن درم يافته

چو در صيد شيران شعار افکني
به تيري دو پيکر شکار افکني

چو در جنگ پيلان گشائي کمند
دهي شاه قنوج را پيل بند

بدين گونه شش چيز در حرف تست
گواه سخن نام شش حرف تست

جهان را به فرمان چندين بلاد
ستون در تست ذات العماد

به انصاف شه چشم دارم يکي
که بيند در اين داستان اندکي

در اين گنجنامه زر از جهان
کليد بسي گنج کردم نهان