167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ديوان اشعار منصور حلاج
در پس پرده آشکارا تو
هم تماشاگر و تماشا تو
مثنوي معنوي
تا بپرسم زين کنيزک چيزها
آنگه آرامد که بيرونش نهد
وعظ ايشان خيره گشتندي بجان
نايب عيسيش مي پنداشتند
روحشان آسوده و ابدانشان
ماهيان را با يبوست جنگهاست
ايمني روح سازد بيم را
در خيالاتش چو سوفسطاييم
جسمها در پيش معني اسمهاست
ديدن ايشان شما را کيمياست
آن سر پيغامبران بحر صفا
غير اين هفت آسمان معتبر
چاپلوسي کرده پيش ميهمان
اصلها مر فرعها را در پيست
کاندرين بيعت نيفتد در زيان
در کنايت با غلط افکن مشوب
مستحيلش جان کند از سلسبيل
با روان انبيا آميختي
در بيابان طوطيي چندي بديد
در خيال آرد غم و خنديدنت
آيد از انفاسشان در نيکبخت
در شکستي چوب استدلالتان
کان همه انفاقهاشان حسرتست
بودشان قربان به اوميد قبول
در دلش ظلمت زبانش شعشعي
پيش تو گستاخ خر در تاختم
شد کميني در هلاک طالحان
در گشاد آسمانهاشان نبود
اهل معني بحر معني يافته
فهم کن والله اعلم بالصواب
خويشتن را مخلصي انگيختند
ذکر تزاور کذي عن کهفهم
رفتنش در آسيا بهر شماست
باش در اسحار از يستغفرون
جمله در لا ينفعي آهنگشان
هست در حکم بهشتي جليل
در ميان بندگانش خوارتن
رفت انديشه و گمانش يکسري
ناز نازان ربنا احييتنا
رحمتش افراخت در عالم علم
در ممالک مالک تدبير اوست
در سويدا روشنايي آفريد
در عدد آورده باشد بادشان
در درون روزن ابدان ما
نفس واحد روح انساني بود
بر در اين خانقه نگذشتمي
مبتلاي گربه چنگالي شوي
اهل زندان در شکايت آمدند