هفت پيکر نظامي

ديد شيري کشيده پنجه زور
در نشسته به پشت و گردن گور

تا ز بالا در آردش به زمين
شه کمان برگرفت و کرد کمين

تيري از جعبه سفته پيکان جست
در زه آورد و درکشيد درست

تا بسوفار در زمين شد غرق
پيش تيري چنان چه درع و چه درق

شير و گور اوفتاد و گشت هلاک
تير تا پر نشست در دل خاک

در خورنق نگاشتند به زر
صورت گور زير و شير زبر

شه زده تير و جسته ز اندو شکار
در زمين غرق گشته تا سوفار

پهلو از پيه و گردن از خون پر
اين برنج از عقيق و آن از در

خز حمري تنيده بر تن او
خون او در دوال گردن او

ز اول روز تا به گاه زوال
گور مي رفت و شير در دنبال

چون درآمد شکار زن به شکار
اژدها خفته ديد بر در غار

چون درختي در او نه بار و نه برگ
مالک دوزخ و ميانجي مرگ

در تعجب که اين چه نخجير است
و ايدر آوردنم چه تدبير است

گفت اگر گويم اژدهاست نه گور
زين خيانت خجل شوم در گور

هردو چشمه در آن دو چشم نشست
راه بينش برآفرينش بست

بانگي از اژدها برآمد سخت
در سر افتاد چون ستون درخت

خواست تا پاي بر ستور آرد
رخش در صيدگاه گور آرد

گور چون شاه را نديد قرار
آمد از دور و در خزيد به غار

گورخان را چو گور در خم کرد
رفت از آن گورخانه پي گم کرد

راه در گنجدان غار کنند
گنج بيرون برند و بار کنند

شاه روزي رسيده بود ز دشت
در خورنق به خرمي مي گشت

حجره اي خاص ديد در بسته
خازن از جستجوي آن رسته

شه در آن حجره نانهاده قدم
خاصگان و خزينه داران هم

هرچه در طرز خرده کاري بود
نقش ديوار آن عماري بود

هفت پيکر در او نگاشته خوب
هر يکي زان به کشوري منسوب