167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
ديوان فيض کاشاني
آن ناله چون دراي عاشق
در بدي کرده ايم استغراق
موبمويم يکان يکان لبيک
در فناي تو مي شويم هلاک
عشوها از چرخ گردون ميکشم
ماه رويت بنما از بامم
زحمت آنکه کشي در دامم
بقربان سراپاي تو گردم
درم آيد ز در هوس دارم
تو بتو موي بمو ميجويم
کو بکو بيسروپا مي پويم
مستغيم کرد از خوان مردم
در ما نسرشته اند آرام
صافي طبعيست دردي آشام
در سينه دلي فکار داريم
مستيم و هواي يار داريم
ما چشم در انتظار داريم
از خويش بخويش در فغانم
غمها خورديم و زار رفتيم
فکر روز تنگدستي ميکنم
تا در صف ميکشان نشستيم
گشتن اندر کمر هوس دارم
خرقه اندر شکر هوس دارم
پرده برگير و برآور کامم
نشستي در مقام آرميدن
آينه حق نماست اين ديوان
آب حيوان ماست اين ديوان
دل لشکر ديو غمناک کن
گنبد دوار ميگويد سخن
بيخود و هشيار ميگويد سخن
صوفي از اسرار ميگويد سخن
جمع دلهاي بيسر و سامان
کندت درد نالهاي حزين
در جواب بنده دشنامي بگو
زين ددان دغا نجاتم ده
عاشقان را ره سفر بسته
قطره زان در ميان افکنده اي
غلغلي در خاکيان افکنده اي
در ميان دشمنان افکنده اي
جاهلان را در گمان افکنده اي
شد ساخته صد هزار خانه
شد کشور حسن بيکرانه
پسندم بود جاي در آستانه
رخي ديدم چو ماه الحمدلله
در آن زلف سياه الحمدلله
آيتي آمده در شأن کسي
عقده محکمش بپا کردي
قيامت را بقامت مي نمائي
چو در لطف نهانم ميفزائي
چو در وصف بتان لب ميگشائي