167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ديوان فيض کاشاني
تن در عقبش خميده ميرفت
در آمدنش قصيده ميرفت
زلف شکن در شکنم آرزوست
ببويت کنم عيش در کشورت
سر شوريده سر بصحرائيست
سراپاي وجودم در گرفتست
سرم را سربسر سودا گرفتست
عشقبازي کار هر خودکام نيست
کافسانه عشق در ميان نيست
در بلا پايندگي تلخست تلخ
در آيات قرآن پسنديده باشد
بکسي از کسي فغان نرسيد
درهاي فرح برخ گشايد
آن حسن و جمال را نشايد
در فن ستمگريست استاد
شراب معرفت در جام کردند
در ايشان سر پنهان آفريدند
هزاران در هزاران آفريدند
کز کجا آمد کجاها ميرود
بجهنم رود ستم باشد
در غم عشق زار مي باشند
در تماشاي يار مي باشند
در کمند خود گرفتارش کنيد
در خلوتش بزشتي کردار بنگريد
دو چشم عاشقان بيدار باشد
سخره انتظار خواهد بود
(فيض) را يادگار خواهد بود
سوي او راهبري مي بايد
در دست دواي مرد بيدرد
در راه خداي نيستي فرد
که در روئي تماشائي ندارد
عبث خشکي برندان مي فروشد
از گشادت همچو بستت العياذ
تشنه هر باده مخموري دگر
واندر دهن تو نوش ديگر
سخن دشمنان شنيدي باز
کاين وصالست با هزاران ناز
دستت گيرد نگار برخيز
زين پس ندارم پرواي آتش
بشنو در آنجا هيهاي آتش
بگويم شرابست و مستيست فاش
ميگفت به پاکباز اوباش
بگرفت تنگم رفتم از هوش
تا در نگري فناست اي فيض
در چرخ آيند اهل صوامع
مينمايد پرتو حسن منيع
ميرساند تا بدرگاه رفيع
عشق در انجم نظرهاي بديع
با درد بساز در ره عشق
آن نغمه دلرباي عاشق