167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ديوان ناصر خسرو
چون گوش دل اي سوختني سخت نمالي؟
چون مي دوي اي بيهده چون اسپ دوالي؟
تخم بزه و، بار بدو، برگ وبالي
او در سگاليد، تو درمان نسگالي؟
بر تن تو جوشن پيغمبري؟
حيدرم، ار تو به مثل عنتري
در صفت روي بت سعتري؟
از چه فتادند در اين داوري
بنگر که، که داشته ستت ارزاني
کو خاک گران و تو سبک جاني
بشنو که چه گفت مرد يوناني
تا بر ننهي به خار پيشاني
کامروز در اين جهان همي راني
ليکن چه کني که سخت خلقاني؟
به ره چشم دل، اي گنبد زنگاري
بي خطرتر ز يکي نقطه پرگاري
گر بميرم تو نگر تا نکني زاري
تا که تو، اين عطا تو راست، کرائي
تا که همي خود کجا روي و کجائي
در تن خاکي نهفته جان سمائي
عقل چه دارد در اين حديث گوائي؟
گر تو به راه قياس و مذهب رائي
زانکه به عمري بداد حاتم طائي
در طلب اسپ و طيلسان و ردائي
زهد به جاي است و علم تا تو بجائي