167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
ديوان شمس
وگر هم نيست منظر مي توان کرد
اگر زيرست از بر مي توان کرد
وگر ني ترک اين خر مي توان کرد
ز تير باده اسپر مي توان کرد
که از هر آب آذر مي توان کرد
تو را از جام چادر مي توان کرد
هلا بر علت و معلول مي خند
برو بر حاصل و محصول مي خند
جمالت را جهان ها برنتابد
که ديگر غم در اين عالم نگردد
نظر را تا نجنباند نجنبد
که دور عشق هنجاري ندارد
دل ما عيش را از سر نگيرد
از اين دلدار ما خوشتر نگيرد
چه غم داري اگر طوفان درآمد
چو شمس الدين در آن ميدان درآمد
که آن دلبر همي در بر نگنجد
چو صيد از شير در صحرا گريزد
که آن شاخ گل رعنا کجا شد
که آن آهو در اين صحرا کجا شد
که آن گوهر در اين دريا کجا شد
نفس هاي خوشم او را کمين شد
که کوران سرو در بستان چه دانند
که خامان لطف آن چوگان چه دانند
دوان باشد اگر چه پاش نبود