167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
مثنوي معنوي
در ازل حق کافر اصليش خواند
در شقاوت نحس ملحد باشد او
فتنه افهام خيزد در جهان
تا يکي گردند و وحدت وصف اوست
هيچ يک با خويش جنگي در نبست
يک سبوشان کرد دست کوزه گر
فهم را ترسم که آرد اختلال
از نشاط دوربيني در عمي
همچو خفته در سرا کور از سرا
در گره ها باز کردن ما عشيق
گاه بندد تا شود در فن تمام
ليک پرش در شکست افتد مدام
آتش توحيد در شک مي زند
در درون خويش گلشن دارد او
وز ثري تا عرش در کر و فريست
تا که در ظلمت نماني تا ابد
در سليمان تا ابد داريم سير
تا چو داود آب سازد صد زره
بي خبر از ذوق آب آسمان
و آن سلامت در ميان آفتش
ريگ کز تفش بجوشد آب ديگ
يا سواره بر براق و دلدلست
زود پيدا شد چو پيل آب کش
زين عجب والله اعلم بالرشاد
در سوم دفتر بهل اعذار را