167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
مثنوي معنوي
فارغست از چشم او در خاک تر
او بر آرد همچو بلبل صد نوا
استخواني را دهي سمع اي غني
نو بنو در مي رسد اشکال بکر
زو کند قشر صور زوتر گذر
غم نپايد در ضمير عارفان
روح در عينست و نفس اندر دليل
کو بهر دم در بيابان گم شود
تا بياموزد ز تو او علم و فن
لازمست اين پير را در وقت پند
هر که را افزون خبر جانش فزون
امر کردن هيچ نبود در خوري
که گلي سجده کند در پيش خار
زانک او بيشست و ايشان در کمي
رخنه مي جويي ز بدر کاملي
در ندامت چابک و بر کار باش
دم بدم جنبد براي عزم خيز
چون نمي خواهي کز آن دل بر کني
که خدا از من بسي ديدست عيب
وز کرم نگرفت در جرمم اله
در سلاسل مانده اي پا تا بسر
آن نبشته خوانده آيد در نظر
زان دم جان در دل او گل شکفت
جوزها بسيار و در وي مغز ني
شب نعوذ بالله و در دست جام