ديوان فيض کاشاني

شب آبستن شد از املاح امروز
چه غم تا (فيض) را در بار دارد

هر که در هجرت فتد ايمان بدوزخ آورد
ور بود مؤمن بنار ايمانش محکمتر شود

هر که بيند لعل نوشين ترا وقت سخن
در حلاوت غرق گردد سر بسر شکر شود

سالها بايد بگردد آفتاب و مشتري
تا که در برج سعادت نطفه حيدر شود

بي جمال عالم آرايش نيارم زيستن
عمر بيحاصل مگر در انتظارم بگذرد

گر سرآيد يک نفس بيدوست کي آيد بکف
در تلافي عمرها گر بيشمارم بگذرد

در دل و جان داده ام جاي خيالش بر دوام
اشگ نگذارد بچشم اشگبارم بگذرد

تا بکي بي باده و مطرب مدارم بگذرد
تا بکي در نيک نامي روزگارم بگذرد

در خيالم مي نگارم بعد ازين نقش بتي
تا بکي عمر گرامي بي نگارم بگذرد

در غم بيهوده سال دگر اي (فيض) چند
سربسر امسال روز و شب چو پارم بگذرد

علي الصباح نويد هو الغفور رسيد
شراب در تن مخمور جان تازه دميد

دلي که بودش از راه اتقوا الله بيم
درآمد از در لاتقنطوا درو اميد

خرد که بود به زندان ديو و دد در بند
کنون بمقصد صدق مليک آراميد

محال ديو مده در دلت ملک آمد
مباش غافل و وقت قدوم دوست رسيد

بود که کوشش ما نيز در قلم باشد
تو از سعادت روز ازل مشو نوميد

بزار بر در رحمان و منتظر ميباش
که اينک از يمن قدس نفخه نفخه وزيد

عشق صوري عجبي در دل افسرده دميد
مرگ را سر ببريدند و حياتم دادند

چه گشادي که شد از دولت عشقم روزي
شکر لله که در اين شيوه ثباتم دادند

بوي رحمان که در آفاق جهان مستترست
عطر آن روح فزاي دل مسکين آمد

عارف ز روي خوب به بيند خداي را
با چشم غيرتش چو نظر در جبال کرد

رو دل بدست آر بسعي از گداز تن
تن در گذار تا ندهي دل نمي شود

تن گر دهي بآنچه نوشته است در ازل
رنجي که ميرسد به تو باطل نمي شود

از مستي الست خماريست در الست
سر را ازين خمار بجامي که مي خرد

فرموده که سجده کن و نزديک شو بمن
در قرب حق بسجده مقامي که مي خرد

نامي برآورد که شود در رهش شهيد
جاني که مي فروشد و نامي که مي خرد