ديوان محتشم کاشاني

همتت لعل و زمرد در کنار سائلان
آن چنان ريزد که پيش سائلان مشت عدس

روز کين از پردلي گردان نصرت جوي شد
مرغ روح از شوق جانبازي نگنجد در قفس

آن که زير پاي موري رفته در راهت نمرد
دايه از جاه سليماني فزونتر يافته

بر سپهر دولت آن نجمي که روشن گشته است
صد چراغ از پرتوت در دودمان مصطفي

در رياض عصمت آن نخلي که از پيوند توست
ميوه هاي جنت اندر بوستان مصطفي

سايه تيغت که پهلو مي زند در ساق عرش
ز افتاب فتنه آمد سايبان مصطفي

گر نباشد حرمت شان نبوت در ميان
فرق نتوان کرد شانت را ز شان مصطفي

اين گمان دارم ولي کز دولت مداحيت
هست نام علي در خاندان مصطفي

در رکوع انگشتري دادي به سايل گشته است
مهر منشور سخايت يا اميرالمؤمنين

گشته تسبيح ملک آهسته هر گه در نماز
بوده رازي با خدايت يا اميرالمؤمنين

روز رزم افکند در سرپنجه خورشيد راي
پنجه ماه لوايت يا اميرالمؤمنين

يافت از دست ولايت فتح بر فتح ديگر
دست در حبل ولايت يا اميرالمؤمنين

جان در آن حالت که از تن مي برد پيوند هست
آرزومند لقايت يا اميرالمؤمنين

آن ستون کز پشتي اوقايمندار کان عرش
در حريم کبريا رکني ز ارکان شماست

اژدهايي کز عدو گنج بقا دارد نهان
چون عصا در دست موسي چوب دربان شماست

پيکرت گنج نجف نورت در گردون شرف
مرغ روحت از شرف عنقاي قاف احترام

دين پناها پادشاها ملک دين را بيش ازين
مي تواني داد در تاييد حق نظم نظام

راست گويم هست از دست مخالف در عراق
بر بزرگان حسيني مذهب آسايش حرام

وقت تحرير گناه دوستان او عجب
گر بجنبد خامه در دست کرام الکاتبين

طول ايام شفاعت کم نبود اما خدا
بيشتر کار گنه کاران در ايام تو ساخت

جاي آن کافر که در ميزان نهندش حب تو
دوزخي باشد که باشد هم ترازوي بهشت

گر نباشد در کفت جام سقهيم ربهم
هيچ کس لب تر نسازد بر لب جوي بهشت

رحمتت گر دل بجا بنداري دوزخ نهد
در دل افروزي زند پهلو به پهلوي بهشت

سکه حکمت نمايان تر زدند از سکه ها
داورت چون داد در ملک ولايت داوري

در ره دين علم منصور گشت آخر که يافت
منصب حکم نبوت بر امامت برتري