ديوان محتشم کاشاني

در خيرهاي مخفي و طاعات مختفي
کاري که داشت ساخت ز معبود غيب دان

واندر صفات کوکبه پادشاهيش
سي سال شد که کلک به ناله است در بنان

بهر يگانه پادشه خود که در دو کون
فرض است شکر سلطنتش بر يکان يکان

آن که نبود برون ز کشور او
هرکه را در زمين مکان باشد

وانکه زير نگين بود او را
هرچه در تحت آسمان باشد

گر به رفع قضا نويسد حکم
اهتمام قدر در آن باشد

کان برآرد به زينهار انگشت
چون تو را خامه در بنان باشد

مي رسد مطلعي دگر که چه زر
در بلاد سخن روان باشد

نرسد سه فتنه را خللي
گر نه تيغ تو در ميان باشد

در زماني که از هجوم سپاه
رستخيز از دو حد عيان باشد

هرچه در خاطر اجل گذرد
تيغ را بر سر زبان باشد

چو عنان فرس به جنباني
رعشه در جسم انس و جان باشد

ملک الموت هم فتد به گمان
کز قتالت نه در امان باشد

هم شتاب تو يک زمان در حرب
فتح را عمر جاودان باشد

هم درنگ تو يک نفس در جنگ
مهلت صد هزار جان باشد

اين معاني که نکته هاي بديع
تنگ در قالب بيان باشد

بلبل اندر قفس بود محبوس
زاغ در باغ و بوستان باشد

استخوان ريزه هاي من تا چند
غرقه در خون چه ناردان باشد

مانده در جلدش استخواني چند
تنگ دل چون خلال دان باشد

زد سپهر پير در دارالعيار سلطنت
سکه شاهي به نام پادشاه نوجوان

آفتابي کز طلوعش بعد چندين انتظار
آمدند از خرمي در رقص ذرات جهان

عون رافت گسترش در رتبه افزائي دهد
صعوه را بر فرق فرقد ساي سيمرغ آشيان

دست عاجز پرورش در سرکش آزاري کشد
اره ازسين سها بر فرق قاف فرقدان

صورتش بر لخت کوهي گر کند نقاش نقش
جنبش آرد بي قراريهاش در کوه گران

بگذرد در يک نفس کشتي ز درياي محيط
گر نگارد صورتش را ناخدا بر بادبان