ديوان محتشم کاشاني

ز شهسوار عرب کنده شد در از خيبر
ز شهريار عجم از زمانه بيخ ستم

فلک به باطن و ظاهر نمي تواند يافت
دو شهسوار چنين در قصيده عالم

جهان به معني و صورت نمي تواند جست
دو شاه بيت چنين در قصيده عالم

يگانه پادشها يک گداست در عهدت
که رفع پستي خود کرده از علو همم

هان به وقت همت مدد نمي طلبد
ز اقوياي جهان در ميان لشگر غم

نويسم در بيان معجز لعلش اگر حرفي
ز عجز اندر بنانم خامه معجز بيان لرزد

جهانگيري که چون گردد تزلزل در زمين افکن
زمين لنگر گسل گرديده تا آخر زمان لرزد

گه تقرير و تحرير فصول دفتر مهرش
زبان کلک در بند آيد و کلک زبان لرزد

نهنگ سرکش کشتي شکن در روزگار او
به دريا بر سر کشتي به شکل بادبان لرزد

ور از فرض محالش همچو طفلان بهر آسايش
بخوابانند در گهواره امن و امان لرزد

صد شکر کز شفاي شهنشاه کامران
نوشد لباس امن و امان در بر جهان

نخل بزرگ سايه بستان سروري
رو در بهار کرد و برون آمد از خزان

در ساحت وجود شه کامياب شد
صحت گران رکاب و تکسر سبک عنان

شاهنشهي که گشت ازو پاي کاينات
در شاه راه مذهب اثني عشر روان

فرمان دهي که رونق دين محمدي
داد آن چنان که بود رضاي خدا در آن

در جنب کاخ رفعتش افتاده بس قصير
ارکان قصر قيصر و ايوان اردوان

در پاي باد پاي مرادش هميشه چرخ
گوئيست سر نهاده به فرمان صولجان

با قوت قضا نکند رخنه در هوا
کز بي نفاذ او بجهد تيري از کمان

روز دغا چو پاي در آرد به رخش کين
گوش فلک گران شود از بانگ الامان

چرخ از دو روزه عارضه آن جهان پناه
در دوستي و دشمنيش کرد امتحان

شکر دگر که در حرم آن جهان پناه
ضايع نگشت خدمت معصومه جهان

تابنده باد در دو جهان کوکبش که هست
شاه سپهر کوکبه را شمع دودمان

در عرصه اي که بود عنان خطر سبک
زان شهسوار گشت رکاب ظفر گران

کز وي جسيم ترغنمي در بسيط خاک
دوران نداده بود به دورانيان نشان

وآن اضطراب کشتي او در ميان خوف
تسکين پذير گشت وشد از ورطه بر کران