ديوان قاآني

در انگبين لب از سرکه ريزد از دشنام
ز بهر چاره صفراي تست ازو بپذير

تو نيز خازن ميراي به چهره خالق ماه
ازين مرنج که ميرت کشيده در زنجير

چو يافت زلف تو دزد دلست بندش کرد
که در شريعت فرض است دزد را تعزير

خيمر وار بماليد از آن ترا در چنگ
که نان بختت برنايد از تنور فطير

هنوز غبغب سيمين من چو گوي سفيد
معلقست در آن زلفکان چوگان باز

قصيده خواندم و کرد آفرين و داد صله
به خانه آمدم و در گشوده بستم باز

عقاب آرد خر مهره از سواحل و بحر
دکان گشايد و در شهرها شود خراز

فرشته ييست عيان گشته در لباس بشر
حقيقتي است برآورده سر ز جيب مجاز

در تير او چو مژه باد تعبيه
دندان شير شرزه و چنگال شاهباز

تا خواجه منستي در بندگي بکوش
تا بنده اميري بر خواجگان بناز

وز در بيغاره گردون خنده دندان نما
از بن دندان به خصم آب دندان کرد باز

تا چهره زرين کنم از ساغر گلگلون
گلفام مي رنگين در جام زر انداز

در کار جهان ديده و انديشه ز خاميست
تدبير به تقدير قضاو قدر انداز

ساغر طلب و باده بخور چاره همينست
در لؤلؤ خوشيده ياقوت تر انداز

در پاي صنوبر بفکن رشته عنبر
بر جرم قمر سلسله مشک تر انداز

گه سرو سهي را به خرام آور از ناز
وز رشک شرر در جگر کاشمر انداز

بس غلغله در طارم چرخ کهن افکن
صد سلسله از مشک به جرم قمر انداز

هوا بساط زمرد فکند در صحرا
بيا که وقت نشاطست و روز کار امروز

سحاب بر سر اطفال بوستان بارد
به جاي قطره همي در شاهوار امروز

به بوي آنکه برآرد ز خاک تيره عقيق
شدست ابر شبه رنگ در نثار امروز

بهر چه کام دل آمد مظفر آيي اگر
ز دست او بکشي در شاهوار امروز

هر آنچه در سپس پرده بود کرد عيان
به پرده داري اسلام پرده دار امروز

فتاد زلزله در کاخ باژگونه کفر
از او چو خانه دين گشت پايدار امروز

پي محاربه اسپهبد سپاه تويي
بتاز در صف هيجا به اقتدار امروز

بر آن سمند جلالت چنانکه مي داني
که در معارک هستي تويي سوار امروز