167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ديوان فروغي بسطامي
تا به جرم مهرباني بر سر کينش تويي
بس که دشنام شنيدم به مکافات دعا
قدمي همرهم اي چشم گهربار بيا
آن که جان آمده در حضرتش از بهر فدا
بشنو کلام خسرو کشورگشاي ما
از ناله شبانه و از هاي هاي ما
رحمي به دل بياور بعد از فناي ما
کز کثرت قتلشان در آزار شدم »
در هر دو جهان بس است منظور مرا»
مي توان هم بر زمين جستن قرينت
توتياي مژه را خاک زمين بايد کرد
در شب هجرم چه قدر حوصله باشد»
مرد نبايد که تنگ حوصله باشد
در قدمش صد هزار آبله باشد
خسته دلي در قفاي قافله باشد
يک سر مو در ميانه فاصله باشد
طبع من مستغني از در ثمين شد
در نظر گاهي چنان گاهي چنين شد
آفرين بر جانش از جان آفرين شد
با احد بود و به احمد هم نشين شد
جان من در ره آن شوخ دل آزار بود
بس که در ره گذرش کشته بسيار بود
راز عشاق چرا بر سر بازار بود
که مدار فلکش در خط پرگار بود
که چنين صاحب اشعار گهربار بود