167906 مورد در 0.08 ثانیه یافت شد.
ويس و رامين
که دي مه را بود نوروز در پي
چو دلبر ويس مه پيکر نگارست
نهاده دل به درد و رنج ناکام
به چشم اندر بمانده پيکر ويس
کجا در هر زباني داستان شد
بسان در و شکر خوب و شيرين
که بختم دوش در خواب آگهي داد
نيامد باد بر شاخ شکفته
کشيده چون زنان در روي چادر
همه شمشير در مردم نهادند
کجا چون شير در کوشش جگر داشت
چنان زخمي که مغزش را به در کرد
شب بدخواه بود و روز رامين
رمه در پيش گرگان بي شبان شد
چو مه به ميان هفتورنگ و پروين
نبد دينار و گوهر را شماري
درفش نام او بر آسمان شد
بدو در لشکري از گيل و ديلم
ز بخت نيک ديده نيکخواهي
به زشتي در جهان آواز گردم
چرا چندين درو ماندن سگاليم
که باشد پيش او در تير بي مر
که در چاه افگند هردم يکي شوي
بماند در دل و چشمش همه کام
بسي بدخواه را کرده سيه در