167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ويس و رامين
که بود از مرزها بهتر سپاهان
در آن کشور به نام نيک پيدا
بسر بردند در عيش و شکاري
کمان را توزه مشکين فگنده
چو اندر آب روشن ماهي شيم
رخش زيبا و بنگاريده زيبا
چنان کز نقش جامه در و گوهر
که من هستم کنون گوراب بانو
شنيد از هر که در گيتي ملامت
کنم آن را که ديدستم فراموش
وفاورز و وفاجوي و وفادار
گرفته دست ماه سرو بالا
دگر ره در و گوهر برفشاندند
گل خورشيد رخ باشد زن من
همه مرغان شده چنگي و نايي
ز مي سيل آمد اندر جويباران
در آن کشور نبود اندوه يک ماه
هميشه گل پرستي کيش داري
گهي در باغ باشد گاه بر گاه
چو سرمه در دو چشم آهوان کرد
چو سروي در زر و گوهر گرفته
چنان بودي که بر گردنش گوهر
بدآغاز و بدانجام و بداختر
کزو گيرد همه سرمايه جادو
همه کس در جهانم سرزنش کرد