167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
ويس و رامين
وليکن در دلش چيزي دگر بود
که دارند در سفر هنجار جانان
دل از کام و لبان از خنده بسته
بمانده چشم در راه خراسان
گرفته دست هم در خانه رفتند
ز فردا هيچ گونه ياد ناريم
به شب معشوق در آغوش گيريم
دو عاشق مست و خرم در شبستان
چه باشد در جهان زين ننگ بدتر
کليد مهر در دست کسي کن
کليد گنجها در دست او ده
زن من چون نشنيد در بر تو
نديدم در جهان نامي که کردي
گريزي چون زنان از پيش مردان
ازو رفته زبون داردت روباه
که من بودم بسان مست در خواب
نبردي ويس را هرگز شهنشاه
پياده چون سگان در پيش لشکر
برون کرده به دي ماه زمستان
که کين با دوستي در خور نيايد
مرو را در زمان زي تو فرستم
بداند کاين سخن در من نگنجد
که هر يک در هنرها نام جوييم
در آن ميدان که گردان کينه ورزند
مرو را يافت با لشکرش در راه