مجموعه آثار عطار

تا بيابي در بهشت عدن جاي
شفقتي بنماي با خلق خداي

تا دهندت جاي در دارالسلام
با فقيران روز وشب مي ده طعام

شاد اگر سازي درون خسته را
باز يابي جنت در بسته را

هر که آرد اين نصيحت ها به جاي
در دو عالم رحمتش بخشد خداي

ويس و رامين

نه با چيزي بپيوستست ديگر
که پس باشند در هستي برابر

يکي پيوند بر بايد به گوهر
منور گردد آن را در برابر

يکي را در کژي صورت به فرمان
يکي بر راستي او را نگهبان

کجا در عالم مبدا و بالا
به ترتيب آنچه بد به گشت پيدا

در اين عالم نه چونان بود فرمان
که اول گشت پيدا گوهر از کان

مکن تشبيه او را در صفاتش
که از تشبيه پاکيزه ست ذاتش

يکي ناقوس در دست و چليپا
يکي آتش پرست و زند و استا

به فضل خويش يزدان رحمت آورد
ز رحمت نور در گيتي بگسترد

کجا در عصر او مردم که بودند
فصاحت با شجاعت مي نمودند

چنان قومي بدان کردار و گفتار
زبان شان در نثار و تيغ خونبار

اگر شمشير بارد بر سر ما
جزين ديني نبايد در خور ما

مزن کردار ما را بر سر ما
مکن پاداش ما را در خور ما

کدامين شاه در مشرق گه رزم
توانستي زدن با شاه خوارزم

شناسد هرکه در ايام ما بود
که کار شه ملک چون برسما بود

زميني نيست در عالم سراسر
ازو پژمرده تر از وي عجبتر

سراسر کوه او قلعه همانا
چو خندق گشته در دامانش دريا

نداند زيرک آن را وصف کردن
نداند ديو در وي راه بردن

چو رايتهاي سلطان را بديدند
چو ديو از نام يزدان در رميدند

همي گردد در اين شاهانه بستان
به کام خويش با درگه پرستان

گهي دارد نشست اندر خراسان
گهي در اصفهان و گه به گرگان

کدامين پادشه را بود چندين
ز مصر و شام و موصل تا در چين