مجموعه آثار عطار

تا شوي پيش از همه در روزگار
دست بر نان و نمک بگشاده دار

تا تو باشي در زمانه دادگر
زير دستان را نکو دار اي پسر

هر که در پند خود آمد استوار
پند او را ديگران بندند کار

هر چه باشد در شريعت ناپسند
گرد او هرگز مگرد اي هوشمند

هست بي شک رستگاري در سه چيز
با تو گويم يار گيرش اي عزيز

سر مکن در پيش دنيا دار پست
ور کني بي شک رود دينت زدست

مال و زر بي حد بدست آورده گير
بعد از آن در گور حسرت برده گير

زنده دار از ذکر صبح و شام را
در تغافل مگذران ايام را

مؤمنا ذکر خدا بسيار گوي
تا بيايي در دو عالم آبروي

ذکر چشم از خوف حق بگريستن
باز در آيات او نگريستن

استماع قول حق دان ذکر گوش
تا تواني روز و شب در ذکر کوش

آنکه از جهلست دايم در گناه
کي حلاوت يابد از ذکر لاه

هر که پند دوستان نکند قبول
در حقيقت مدبر است آن بوالفضول

چهار چيز آمد بزرگ و معتبر
مينمايد خرد لکن در نظر

هر که در چشمش عدو باشد حقير
از بلاي او کند روزي نفير

علم اگر اندک بود خوارش مدار
زانکه دارد علم در بيشمار

باش از خوف مخالف در حذر
پيش از آن کز پا درآئي اي پسر

چون لجوجي در ميان پيدا شود
بنده از شومي او رسوا شود

با رعيت چون کند سلطان ستم
مرو را باشد بقا در ملک کم

چون ترا ناجنس آيد در نظر
اي پسر چون باد از وي درگذر

عمر را ميدان غنيمت بر زمان
چون رود ديگر نيايد در جهان

هرکه ميخواهد که باشد در امان
مهر ميبايد نهادن بر دهان

هر که شد در سخا سرور شود
نعمتش از شکر کاملتر شود

گر همي خواهي که باشي در امان
رو نکويي کن تو با خلق جهان

هرکه را عادت شود جود و کرم
در ميان خلق گردد محترم