مجموعه آثار عطار

عارف مرغان که طوطي نام اوست
شکر شيرين همه در کام اوست

کس نماند در جهان بر روي خاک
بلکه زير خاک خواهد رفت پاک

از گل و گلزار و گلشن دور شو
در جهان معنوي مستور شو

دوست ميداري خدا و در ديار
گردنت آزاد گرداند ز يار

گر تو در بند هوا باشي مقيم
کي شود قلب تو ايخواجه سليم

در طريقت چون زدي دم اي فقير
هرکه را بيني فتاده دستگير

اين بگفت آمد بزير از شاخسار
نزد بلبل شد گرفتش در کنار

در فراق يار خود جان را بداد
رفت سوي عالم معني چو باد

ما دگر خواهيم رفت از اين جهان
کس نماند در زمانه جاودان

در حريم وصل او را شاد کن
جانش از بند بلا آزاد کن

گرهمي خواهي که گردي ارجمند
اي پسربر خود در راحت ببند

چون شتر مرغي شناس اين نفس را
نه کشد بار و نه پرد در هوا

راه پر خوف است و دزدان در کمين
رهبري بر تا نماني بر زمين

هرکه در راه از گرانباران بود
هر دمش از ديده خونباران بود

لاشه داري سبک کن بار خويش
ورنه در ره سخت بيني کار خويش

چيست بارت جيفه دنيان دون
در پي او گشته خوار و زبون

عيب خود ابله نه بيند در جهان
باشد اندر جستن عيب کسان

هر که خلق از خلق او خشنود نيست
هيچ قدرش بر در معبود نيست

آنکه نبود هيچ نقدش در ميان
هر کجا باشد بود اندر امان

اي بسا کز براي نفس زار
در بلا افتاد و گشت از غم نزار

از براي نفس مرغ نا مراد
آمد و در دام صياد اوفتاد

از عذاب و قهر حق ايمن مباش
در پي آزار هر مؤمن مباش

در بلا ياري مخواه از هيچ کس
ز آنکه نبود جز خدا فرياد رس

هر که را رنجانده عذرش بخواه
تا نباشد خصم تو در عرصه گاه

گر غنا خواهد کسي از ذوالمنن
در قناعت مي توانش يافتن