مجموعه آثار عطار

طوطي سازنده قمري پيش او
هست در شهر مطوق خويش او

من نه آنم کو مرا بازي دهد
چون مرا در دام آرد واجهد

چون صبا بشنيد از جا برجهيد
از فرح آمد در آن گفت و شنيد

من نميدانم چه سازم در فراق
زانکه ميسوزم ز تاب اشتياق

اين نصيحت نزد تو چون ماجراست
پند من در گوش او باد هواست

هيچ گل در بوستان از وي نرست
کو نگفتش عشق او دارم بدست

ورنه بلبل کيست کو خواهد نشان
تا بيايد نزد من در گلستان

خيز ايعطار يکتا شو به عشق
در جمال عقل بينا شو به عشق

در ره او محرم اسرار باش
واقف سر دل عطار باش

زنده دل مرغيست کو شب تا بروز
در ميان باغ مينالد بسوز

ناگهاني آن صبا آمد نهان
در گلستان از براي گل عيان

چون صبا نزديک بلبل شد پگاه
در نهاني از نشان نيک خواه

برگرفت آن برگ گل را بوسه داد
در قدمهاي صبا لختي فتاد

در ميان ناله و زاري گذار
گفت دورم بعد از اين از خود مدار

گل بچشم مرحمت در وي نگاه
کرد و گفت اي مستمند پر گناه

روز و شب در بزم ما ميباش شاد
باده مينوش و مده خود را بباد

در وصال يار محرم باش خوش
با ميي صافي تو همدم باش خوش

هر زمان در وصل يار گلعذار
باش دور از آفت رنج و غبار

در جمال گل نظربازي مکن
بر دل و بر جان خود بازي مکن

باغبان را چون ز بلبل شد خبر
در گلستان رفت آن شوريده سر

باغبانرا آتشي در جان فتاد
پيش گلزار آمد و کين درنهاد

در معني از زبان عشق سفت
اين غزل بر سرگذشت خويش گفت

ترک چشمي هر کرا زد ناوکي
دارد از دست زمانه در جگر

من چنين در آتش از کردار خويش
بلبل بيچاره از من بي خبر

مدتي فرياد و زاري در چمن
کرد بلبل پيش نسرين و سمن