مجموعه آثار عطار

شراب ناب ديد استاد در خم
بخورد آن باده را از حرص گندم

دو سه باده بخورد و مست شد گفت
ندارم من بمردي در جهان جفت

همان دستان هميزد موش سرمست
درآمد گربه و در موش زد دست

نباشد در حسابي هر چه گويد
مراد خاطر خود هرزه جويد

جوابي داد گربه موش را گفت
تو دزدي نيست در دزدي ترا جفت

نکردم پند استادان فراموش
مرا آن پند شد چون حلقه در گوش

چو بلبل را بديدند لال گشتند
در آن حالت همه از حال گشتند

چرا خاموش گشتي اي سخندان
ز لعل خود برافشان در و مرجان

که باشند اين دو سه پژمرده دلها
بمانده پايشان در آب و گلها

تو تا کي در درون خانه گردي
بميدان آي اگر مرد نبردي

اگر خلوت نشين سالکي تو
چرا در بند دنيا هالکي تو

بجز نامي نداري در جهان فاش
همان شکلي که صورت کرده نقاش

تو در عالم بسي آوازه داري
ولي مرغي حزين و سوگواري

اگر هستي بيا در نيستي رو
غم ناديدنت بر ما بيک جو

تو گر در جمع باشي جمع گردي
تو باشي شمع او را شمع گردي

به دست ديو در ماند گرفتار
حقيقت را نبيند راه و هنجار

چو سيمرغ از پس کوه قناعت
قرين در وحدت و دور از جماعت

ز ناپاکي خود دل پاک شسته
ز خود برخاسته در خود نشسته

هر آنکس کو ندارد پير رهبر
بود همراه شيطانش بره در

به پري بر فلک زين توده خاک
همي گردي تو با مرغان در افلاک

به قول مصطفي دين در امان گير
که کاري گر نيايد بي گمان تير

زنان دامند و شيطان دام را ساز
مرا در دام شيطاني مينداز

چرا در ماتم خود مانده تو
چرا اسرار حق ناخوانده تو

فروماندي چو کوران در غم خويش
نمي بيني فضاي عالم خويش

تو آن بازي که صيادان عالم
بتو دل شاد باشند و تو در غم