مجموعه آثار عطار

بت پرستي مي کني در زير دلق
مي نمائي خويش را صوفي به خلق

تو سلوک راه از خود کرده
لاجرم در صد هزاران پرده

رو که راه بي نشان راه تو نيست
عقل را در راه معني روشکيست

سر بي سرنامه را پيدا کنم
عاشقان را در جهان شيدا کنم

جوهر عشق از تو پيدا مي شود
هر دو عالم در دلت يکتا شود

گر مرا از عشق تو باشد خبر
مرتدي باشيم و در ره بي خبر

سر بيسرنامه را پيدا کنم
عاشقان را در جهان شيدا کنم

گفتم اي دارنده کون و مکان
غير تو کس نيست در هردو جهان

مي کنم من ختم بي سرنامه را
مي کنم آلوده در خون جامه را

گفت هم هر رنگ من بيني چنين
تا ترا در راه من باشد يقين

بار ديگر گفت اي صاحب نظر
در طريق عشق ده ما را خبر

اين بگفتم اين چنين سرجان من
منتشر شد در جهان ايمان من

اي دريغا ختم بي سرنامه شد
ليک در سيلاب خون تر جامه شد

اي دريغا نفس ما در معصيت
خودخوري کرده بري از معرفت

اي دريغا عاشقي را باادب
جمله در تجريد دايم خشک لب

شنيدستم که در دور سليمان
که بد ديو و پري او را بفرمان

ز بلبل جمله مي کردند شکايت
همي گفتند هر يک در حکايت

هر آن رازي که در دل مي نهفتند
سليمان رايکايک باز گفتند

چو ديگي بر سر آتش به جوش است
نمي خسبد همه شب در خروش است

نمي گردد دمي خالي ز غوغا
نمي بندد کمر در خدمت ما

ز استغناء او بسيار گفتند
همه مرغان ز عشقش در شگفتند

پي فرمان گرفت آمد به بستان
چو مستان بود بلبل در گلستان

چو باز آمد به خود از بيخودي باز
به خون بلبلان در کار شد باز

مکن عهد و وفاداري فراموش
بيا چون جان شيرينم در آغوش

ترا چون من هزاران بنده باشد
که سر در پاي تو افکنده باشد