مجموعه آثار عطار

اگر ميلت بشيرين باشد و چرب
مشو با نفس خود پيوسته در حرب

چنان جائي که باشد تنگ و تاريک
در او انديشه ها ميکن تو باريک

اگر نوري به بيني ياخيالي
نظر با آن مکن در هيچ حالي

در تهليل بايد بعد از آن سفت
که تهليلست از تو بهترين گفت

مگردان قوت خود کمتر ز پنجاه
مباش ايمن ز نقش خويش در راه

چنان ميکوب اين در را بحرمت
که بگشايند و بخشايند جرمت

بدين سان اربعيني چون برآري
بدان در ره ز معني برقراري

بغير از کلمه توحيد ذکري
مکن در هيچ تسبيحي تو فکري

که تا گويا شود در دل زباني
که از گفتن نياسايد زماني

يقين ميدان که هستي مرد همت
که باشد همتت در خورد همت

مگر در صبح آخر روز ناچار
هم از خود باخبر گردي هم از يار

که روزي را که بگذارند در صوم
بود فاضلتر از چلروز آن قوم

پس پرده درين ره مرد آگاه
نثار از جان و دل سازد در اين راه

چو مرتاض و مجاهد گشت شد پاک
نماند از هستيش در راه خاشاک

در آن پرده که رهرو را مقام است
بدان کين سالکان راز آن مقام است

کند زان توشه راه قيامت
در آن ره يابد از آفت سلامت

ترا جمع بايدش کردن ز احوال
که تا حاضر شود با تو در آن حال

بصورت با تو در جنبد زماني
دهد حالات خود را زان نشاني

در آن جمع ار شوي حاضر بيکبار
نماند از گنه بر گردنت بار

اگر يکدم در آن محفل نشيني
بسا تخم سعادت را که چيني

ز بهر آنکه ايشان را در اين کار
نمانده پرده بر روي اسرار

خودي خويش در وي غرق دانند
ميان جام و باده فرق دانند

درنگ آنجا کند سال سه و چار
که تا خو گر شود در سر اسرار

اگر او از پي شاهد دهد جان
بود در عشق او مدهوش و حيران

بود شيطان هميشه هم براو
نباشد هيچ چيزي در سر او